Bevolking en Taal

Het koninkrijk Marokko is een land met ongeveer 33 miljoen bewoners en bevindt zich in het uiterste noordwesten van Afrika. De bevolking van het land is erg jong - de helft ervan is jonger dan 20 jaar. Berbers, de oorspronkelijke inwoners van Marokko, vormen nog steeds de grootste bevolkingsgroep van Marokko met 80%. Hierna vinden we de Arabieren met 10%, die Marokko in de 7e en 8ste eeuw veroverden, en de woestijnnomaden (eveneens 10%). De Arabieren introduceerden tevens de islam. Het is vandaag de dag steeds moeilijker om het onderscheid te maken tussen Berbers en Arabieren omdat er steeds meer gemengde huwelijken zijn.

De taal
De Berbers hebben een eigen taal en zijn met name te vinden in het noordelijk Rifgebergte. De Berbertaal wordt alleen gesproken. Er bestaat geen geschreven versie van deze taal. In het dagelijks leven zult u drie varianten tegenkomen van het Berber: Tamazight (de belangrijkste variant), Tarifit en Tashelhiyt. Mede door het feit dat Berber geen geschreven vorm kent, vormt het Arabisch de officiŽle taal van het land. Marokko heeft echter een eigen variant van deze taal, wat wijk vaak Marokkaans noemen. Door de vroegere Franse overheersing spreken veel Marokkanen echter ook vloeiend Frans, en in het noorden zijn een aantal gebieden waar naast het Frans ook Spaans wordt gesproken. Hierdoor kunt u wat gemakkelijk de weg vragen mocht u een verkeerde afslag genomen hebben op de route. De bewegwijzering in Marokko is prima voor elkaar, en in het Arabisch en Frans.

Onderweg
Wanneer u onderweg bent zult u merken dat de bevolking doorgaans zeer vriendelijke en behulpzaam is. Stel u voor uw vertrek erop in dat Marokko een land is waarvoor de tijd genomen moet worden. De samenleving heeft een langzamer ritme dan in Nederland, en u zult zien dat u met tact, geduld en interesse in de mensen al veel gewonnen heeft, en een onvergetelijke tijd zult beleven in dit prachtige land.

U zult onderweg ook kinderen langs de weg tegenkomen die u vragen om iets kleins, zoals een pen of een Dirham. Dit doen ze omdat er toch heel veel toeristen zijn die gehoor geven aan deze oproep. Het komt echter steeds minder vaak voor, en in de meeste gevallen fietsen mensen die u tegenkomt een stukje met u mee of zwaaien ze naar u. Houdt u er overigens rekening mee dat het fotograferen van mensen, en dan met name vrouwen in bepaalde plattelandsgebieden, niet altijd op prijs gesteld wordt.